در سپیده‌دمی که آسمان بوی نور و زندگی گرفت، حضرت زهرا(س) چشم به جهان گشود؛ بانویی که آمدنش نه تنها روشنی خانه پیامبر، که روشنی مسیر انسانیت بود. او مادری بود که مهرش در آغوش کوچک دنیا نمی‌گنجید؛ مادری که آرامش را در نگاه، حیا را در رفتار و بزرگی را در سکوت خویش جا داده بود. حضرت زهرا(س) نه تنها مادر امامان نور و سرچشمه نسل پاک نبوت بود، بلکه مادری برای همه دل‌هایی شد که در جست‌وجوی پناه، به اقتدا و یاد او آرام می‌گیرند.

زندگی‌اش مدرسه‌ای از محبت، ایثار و وقار بود؛ جایی که مادر بودن، معنایی فراتر از پرورش جسم، و نزدیک به پرواز روح پیدا می‌کند.

ولادت او، ولادت کرامت و مهر است؛ سحرگاهی که خداوند ارزش زن را در قالب وجودی آسمانی بر زمین تجلی داد. روزی که تاریخ فهمید زن می‌تواند ستون معبد انسانیت باشد؛ می‌تواند سرچشمه نور باشد؛ می‌تواند چنان عزتی داشته باشد که پیامبر مهربانی‌ها، او را «بضعة منی» بخواند و احترامش را معیار بزرگی قرار دهد.

امروز، یاد آن بانوی قدسی، بهانه‌ای است برای ادای احترام به فداکاری و مهر بی‌پایان همه مادران و زنان. زنانی که با دستانشان زندگی را می‌سازند و با قلبشان امید را زنده نگه می‌دارند. مادرانی که شب‌ها را بی‌خواب می‌گذرانند تا روزهای فرزندانشان روشن‌تر باشد؛ زنانی که در سکوتشان قدرتی نهفته است و در لبخندشان امنیتی که جهان را آرام‌تر می‌کند. هر جا عشقی هست، رد پای یک زن مهربان پیداست؛ هر جا استقامتی هست، روح یک مادر ایستاده است.

این روز خجسته را به همه مادران، دختران و زنان نجیب و نازنین تبریک می‌گویم. باشد که زندگی‌تان به لطافت نام فاطمه زهرا(س)، به استواری ایمانش و به روشنی راهش آراسته باشد. امید که هر روزتان لبریز از احترام، آرامش، عشق و کرامت باشد؛ چرا که جهان با وجود شما زیباتر، امن‌تر و انسانی‌تر است.